نقره در معاملات روز دوشنبه تا کف روزانه ۶۵.۶۷ دلار عقب نشست و برای نخستین بار از زمان بازپسگیری میانگین متحرک ۲۰روزه در اوایل اوت، حمایت این میانگین را به بوته آزمون گذاشت. این افت همچنین اصلاح ۶۱.۸ درصد فیبوناچی موج صعودی پیشین در سطح ۶۵.۸۵ دلار را تکمیل کرد و بر اهمیت این ناحیه حمایتی افزود.
همپوشانی این دو سطح با یک محدوده مقاومتی کوچک متعلق به اوایل اوت که اکنون تغییر نقش داده و در همین ناحیه قرار گرفته است، حمایت فعلی را بیش از پیش تقویت میکند.
مجموع این سطوح، ناحیه حمایتی مشخصی را شکل دادهاند که اگر بازگشت صعودی آغازشده از اواسط ژوئیه قرار باشد اعتبار خود را حفظ کند، خریداران باید از آن دفاع کنند. فارغ از اینکه کف روز دوشنبه به بازیابی فوری قیمت منجر شود یا خیر، نقره اکنون به نقطهای تعیینکننده در کوتاهمدت رسیده است.
افت و ماندگاری قیمت زیر میانگین متحرک ۲۰روزه میتواند از افزایش فشار نزولی حکایت داشته باشد. در مقابل، حفظ جایگاه بالاتر از این میانگین، ساختار روند صعودی در حال شکلگیری را همچنان دستنخورده نگه خواهد داشت.
دو سناریو پیش روی نقره پس از بازگشت ۲۹ درصدی
اگرچه شکست میانگین متحرک ۲۰روزه نشانهای از تضعیف ساختار قیمت خواهد بود، چنین حرکتی لزوما به معنای آغاز یک روند نزولی پایدار نیست. این شکست میتواند به افت بیشتر منجر شود یا تنها زمینهساز اصلاحی کوتاه باشد که پس از آن خریداران دوباره وارد میدان شوند. به همین دلیل، معاملهگران چندین سطح را همزمان زیر نظر دارند و برای معتبر دانستن سیگنالها به تأییدهای بیشتری نیاز است.
در شرایط کنونی، دو سناریوی اصلی پیش روی نقره قرار دارد که هرکدام میتوانند مسیرهای متفاوتی داشته باشند. از یک سو، قیمت از نیمه دوم ژوئیه نشانههایی از بازگشت صعودی و پایان روند نزولی کوتاهمدت از خود نشان داده است.
نقره با رسیدن به سقف ۷۱.۱۸ دلار، نسبت به کف ۵۴.۷۸ دلاری ثبتشده در اواسط ژوئیه تا ۲۹.۵ درصد رشد کرده است. اکنون پرسش اصلی این است که آیا مقاومت ۷۱.۱۸ دلار تنها توقفگاهی موقت در مسیر دستیابی به اهداف بالاتر بوده یا اینکه همین محدوده، نقطه پایان موج صعودی فعلی را رقم زده است.










